Ziekte verstoort. Allereerst je lijf: het lichaam weigert. Daarna je hoofd.
Leven met een chronische ziekte, met onzichtbare pijnen en een onbetrouwbaar lichaam dat dienst weigert: voor veel mensen is het een pijnlijke situatie, op vele vlakken. Wie onzichtbaar ziek is, moet zich al te vaak 'verantwoorden', wie een vaag klachtenpatroon heeft dat niet binnen een aandoening past, wordt zelden ernstig genomen, of stoot op onbegrip. Ben je vrouw en/of heb je een migratieachtergrond, dan word je nog minder gehoord.
Het is iets waar onze samenleving geen weg mee weet. Zorg moet in functie staan van de patiënt, maar door tijdsdruk, personeelstekort en de naweeën van een zorgsysteem waarin de vrouw en het vrouwelijke lichaam lang ondergeschikt waren, is dat niet altijd zo. In dat zorgsysteem lijkt er steeds minder ruimte te zijn voor nuance, voor tijd en menselijkheid, voor een respectvolle communicatie tussen zorgverlener en patiënt.
Hoe kan het anders en beter? Ignaas Devisch, professor medische filosofie en ethiek aan de Universiteit Gent, laat zijn licht schijnen op deze uitdagingen in het zorgsysteem.
Dat doet ook actrice en theatermaakster Louise Bergez. Zij maakt voor Theater Malpertuis de voorstelling Ta Mal Ou, een krachtig, fysiek en poëtisch theaterwerk over leven met onzichtbare pijn, dat in september ‘26 in première gaat. Op 8 juni gaat zij mee in gesprek met moderator Sandy Snoeck.
Welkom op de andere Sofa's dit voorjaar:



