Over de toekomst van Europa vanuit historisch perspectief
“Herdenken verbindt heden en verleden via verhalen met de toekomst”, aldus Herman Van Goethem, historicus, voormalig rector van de Antwerpse universiteit en medeoprichter van Kazerne Dossin. In 2019 publiceerde hij '1942. Het jaar van de stilte', een boek over de Jodenvervolging en de bestuurlijke collaboratie in Antwerpen tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Het einde van deze oorlog, en het herdenken ervan, betekende echter niet dat autoritaire, fascistische tendensen van de aardbol waren verdwenen. In ons tijdsgewricht steken ze zelfs meer dan ooit terug de kop op. Wat is er misgegaan in de herinneringscultuur?
Op welke manier moeten we het verleden ‘herdenken’, zeker nu het gebeurt zonder overlevenden en getuigen die de Tweede Wereldoorlog nog hebben meegemaakt? Kunnen we leren en lessen trekken uit de geschiedenis, en zo ja: welke lessen? Hoe kan kennis van het verleden ons helpen bij het samen vormgeven van een democratische toekomst? Welke rol is er weggelegd voor het onderwijs?
Over deze vragen buigen we ons met Herman Van Goethem, tijdens een actuele avond over de toekomst van Europa vanuit een historisch perspectief. Zoals hij zelf zegt: “De toekomst ken je niet. En het nu ligt open met zijn grote problemen. Maar uit het verleden hebben we wel de verhalen. Die zijn verbindend, want ze geven ons een richtsnoer voor ons maatschappijbeeld en voor de wereld die we willen uitbouwen.”
Welkom op deze Op de Sofa's de komende maanden:


